گفت استاد مبر درس از یاد                           یاد باد آنچه به من گفت استاد

یاد باد آن که مرا یاد آموخت                           آدمـــــی نان خورد از دولت یاد

هیــــچ یادم نرود این معنی                           که مرا مــــــــادر من نـادان زاد

پدرم نیز چو استـــــادم دید                            گشت از تربیــــت مـــــــن آزاد

پس مرا منت از اسـتاد بود                             که به تعلـــیم من استاد استاد

هر چه میدانست آموخت مرا                          غیر یک اصــــل که ناگفته نهاد

قدر استاد نـــــــکو دانستن                            حیف! اســــتاد به من یاد نداد

گر بمردست، روانش پر نور                             ور بود زنــــــده، خدا یارش باد!

ایرج میرزا